Polecenie testamentowe
Zgodnie z art. 982 k.c. spadkodawca może w testamencie włożyć na spadkobiercę lub na zapisobiercę obowiązek oznaczonego działania lub zaniechania, nie czyniąc nikogo wierzycielem (polecenie).
Zgodnie z powyżej przedstawioną definicją kodeksową należy stwierdzić, iż polecenie charakteryzuje się następującymi właściwościami:
1) może zostać dokonane jedynie w testamencie,
2) o bciąża tylko spadkobiercę lub zapisobiercę,
3) na spadkobiercę lub zapisobiercę nakłada obowiązek określonego zachowania się,
4) obarczenie spadkobiercy lub zapisobiercy obowiązkiem określonego zachowania się nie tworzy zobowiązanie naturalne (niezupełne),
5) na spadkobiercy lub zapisobiercy ciąży prawny obowiązek wykonania polecenia,
6) tylko określony krąg podmiotów może żądać wypełnienia polecenia,
7) niewykonanie polecenia nie powoduje powstania odpowiedzialności odszkodowawczej,
8) polecenie może mieć zarówno charakter majątkowy, jak i niemajątkowy.
Istotną cechą polecenia jest to, iż nie powoduje ono powstania stosunku zobowiązaniowego w, którym jedna z osób jest wierzycielem. Jak wskazano powyżej polecenie tworzy zobowiązanie naturalne (niezupełne). Potwierdził to Sąd Najwyższy orzeczeniu z dnia 19 kwietnia 2002 roku, stwierdzając, iż "stosunek łączący obdarowanego obciążonego poleceniem oraz osobę odnoszącą korzyść z tego polecenia ma charakter zobowiązania naturalnego."
Prawnik radzi:
Kogo należy obarczyć wykonaniem polecenia?
Przykład: